Mijn jaar op Airbnb

Verhuren | Na haar scheiding zet Anne (38) haar huis op Airbnb. Ze heeft het geld hard nodig én is nieuwsgierig naar al die verschillende gasten. Na een jaar zit ze nooit meer om verhalen verlegen in de kroeg.

'Mijn huis stond nog niet zo lang op Airbnb, toen een vermogend stel Maleisiërs bij me logeerde. Ik zat bij een vriend toen ze opbelden: 'De politie staat voor de deur!'Toen ik mijn straat in liep, werd ik aangeklampt door een toezichthouder, toevallig een kennis van me. 'Die mensen zijn levensgevaarlijk, Anne! Laat ze je huis niet meer uit.' Wat bleek? Ze hadden een dikke auto gehuurd, maar begrepen niets van de verkeersregels. Ze hadden rotondes verkeerd om gereden, alle fietspaden aangezien voor autowegen en bijna een fietser geschept die nog net de bosjes in had kunnen springen. De Maleisiërs waren zich van geen kwaad bewust en liepen me vrolijk tegemoet. Ze kwamen er met een waarschuwing van af.

Een dag later vroegen ze me: 'Is hier een department store?' Een warenhuis? In mijn dorp? Ik wees ze vriendelijk de weg naar de lokale supermarkt. Nadat ze mijn huis hadden verlaten, begreep ik hun vraag pas. Ik trof enorme papieren tassen aan met de logo's van Louis Vuitton en Chanel. Ze moeten voor duizenden euro's hebben geshopt bij de Bijenkorf. Geloof me, sinds ik mijn huis op Airbnb verhuur zit ik nooit verlegen om verhalen in de kroeg.

Het begon puur uit financiële overwegingen. Ik was net gescheiden en moest de hypotheek ineens alleen ophoesten. Ik dacht: als ik via Airbnb wat kan bijverdienen, houd ik het wellicht net wat langer vol tot ik een nieuwe plek heb gevonden.

Dat ik zoveel aanvragen zou binnenkrijgen, had ik nooit verwacht. Gemiddeld verhuur ik mijn woning vier dagen per maand en daar verdien ik zo'n 350 euro mee. Zelf slaap ik die dagen bij vrienden of familie - alleen als ze het zelf aanbieden - door het land. Dat kost energie. Ik heb met mijn koffertje weleens vier nachten in vier verschillende steden geslapen en dan kom ik afgedraaid thuis. Daarom doe ik dit alleen als mijn kinderen bij mijn ex-man zijn.

Twee keer gebeurde het dat ik in overleg met de huurders toch thuis was. Zo zat ik ineens in een teambespreking van een groep basketballers en stond ik in mijn tuin met een huurster op onze trampoline te springen.''

Trouwring

,,Het moge duidelijk zijn: spullen delen vind ik geen enkel punt. Ik ben niet zo van het bezit. Onze paspoorten, laptop en tablets neem ik mee, maar laatst ontdekte ik dat de trouwring van mijn overleden vader nog gewoon in mijn buffetkast ligt. Ach, wie vertrouwen zaait, oogst ook vertrouwen, denk ik. Tot nu toe is er niks gestolen. Voor zover ik weet.

'Vind je het niet vies dan, vreemden in je huis?', vragen sommige vrienden. Nou, ik heb weleens een wc aangetroffen die niet was doorgetrokken. Sowieso laten de meeste gasten mijn wc ranzig achter. En toen mijn huis laatst werd geboekt door een filmploeg, heb ik natuurlijk wel even gecheckt of Kim Holland niet ineens in mijn bed zou liggen. Ik heb aparte dekmatrassen, dekbedden en handdoeken voor de huurders, maar verder vormt hygiëne voor mij geen groot bezwaar. Ik heb wel gemerkt dat elk gezin zijn eigen geur heeft. Soms enorm duidelijk: bijvoorbeeld de currygeur die er laatst hing nadat een Indiaas gezin was vertrokken. Soms wat subtieler. Maar altijd duidelijk aanwezig. Zodra ik terugkom, ga ik gigantisch lopen boenen. Ik wil zo snel mogelijk mijn nestgeur terug. Het blijft míjn huis.

Ik merk dat vooral Aziatische gasten de neiging hebben om me vooraf te bestoken met een stortvloed aan vragen. Heeft mijn huis een föhn? Welke zeep staat er? Kan ik ze bij de bushalte opwachten? Daar word ik weleens moe van, maar gelukkig is mijn huis zo in trek dat ik 80 procent van de huurders kan afwijzen. Toen ik me aanmeldde bij Airbnb, dacht ik niet dat het zo'n vaart zou lopen. Ik woon in een toeristisch relatief oninteressant dorp, maar het loopt zo storm dat ik huurders heel selectief kan uitkiezen.

Ik heb goed contact met mijn buren - ik stuur altijd een appje als er gasten zijn - en ik laat voornamelijk gezinnen toe. Ik pas simpelweg voor van die toestanden zoals in Amsterdam, waar Airbnb big business is, panden fulltime worden verhuurd en bewoners klagen over overlast.

Laatst kreeg ik van een stel Filipijnen een relatief negatieve recensie omdat ze het idee hadden dat ze echt bij iemand thuis overnachtten. Maar dat is juist hoe Airbnb oorspronkelijk bedoeld is! Als je dat niks vindt, moet je een hotel boeken.

Dat ik zuipende tieners als gasten afwijs, betekent niet dat het een saaie bedoening is. Deze winter werd ik gebeld door een gezin uit Taiwan, omdat die mensen het 's nachts zo vreselijk koud hadden in mijn huis. Of ik even wilde langskomen. Serieus, mijn huis was een broeikas! In alle kamers hadden ze de radiatoren maximaal opengedraaid, zelfs in kamers waar ze niets te zoeken hadden. Zelfs mijn kruiken hadden ze al opgeduikeld. Ze waren bang dat hun zoontje ziek zou worden van de kou. Ik heb ze extra dekens gegeven, maar wel verteld dat wij Nederlanders graag in een frisse omgeving slapen. Ze keken me aan of ik krankzinnig was. Cultuurverschilletje.''

Bekaf

,,Natuurlijk moet ik ook weleens gniffelen, bijvoorbeeld toen ik een gezin uit Mexico op bezoek had. Ik begon nog enthousiast te vertellen waar hier de restaurantjes zitten, maar ze reageerden nauwelijks. Bleek dat ze heel Europa in een week hadden gedaan, van stad naar stad waren gevlogen. Ze waren bekaf en wilden maar één ding: naar huis!

Het is sowieso altijd een verrassing wat ik aantref bij thuiskomst. Soms laten huurders bedankjes achter: prachtige theedoosjes uit Taiwan, een tas uit Barcelona, een fles wijn. Een Britse poëzieclub had op tafel een gedicht achtergelaten over ons huis. Maar het mooiste aandenken dat, misschien wel per ongeluk, achterbleef is een fleecedeken met de afbeelding van Justin Bieber. Dat is nu een running gag tussen mij en de kinderen: wie mag met Bieber op de bank? Joh, ik krijg er zoveel meer voor terug dan alleen maar geld."

De naam Anne is gefingeerd. Haar echte identiteit is bekend bij de redactie.